Li Mûşê bêrîvan serê sibê bi kedeke mezin û zehmet diçin zozanan, bi sedan pez û bizinan didoşin.
Jinên ku li bajaroka Altinovayê ya li ser navçeya Korkutê dijîn, piştî ku karên xwe yên malê temam dikin, satil û bîdonan hildidin û îja diçin zozanên ku heywan lê ne.
Piştî rêwîtiyeke dijwar a nêzîkî saetekê ya bi motora ku kirê kirine an jî bi keleskeyên hespan, ew digihîjin cihê ku heywan lê tên xwedîkiri.
Paşê ew amadekariyên xwe temam dikin û dest bi dotina heywanan dikin.
Li gel hewaya germ, jin bi sedan pez û bizinan didoşin û şîrê wan dibin gund da ku bikin mast, penêr û rûnê nivîşkê.
Bêrîvanên ku her roj sibê û êvarê heman karî dikin, bi firotina wan alîkariya debarê ya mala xwe dikin.
- "Digel zehmetiya wê, em karê xwe didomînin"
Ji jinan Îpek Taşê ji nûçegihanê AAyê ra got ew her roj bi tevahî 20 kîlomêtroyan rê diçin û tên da ku pez û bizinan bidoşin.
Taşê diyar kir ku ew piştî rêwîtiyeke dijwar digihîjin cihê ku heywan lê ne û wiha axivî:
"Em heywandariyê dikin. Em rojê du danan serê sibehê û esrê diçin û tên. Her carê qasî 10 kîlomêtro rê em diçin, rojê jî dike 20 kîlomêtro. Em hem li vir û hem jî li malê dixebitin. Em havînê di hewaya germ a derdora 35-40 pileyî da diçin ber bêriyê û pez didoşin. Em ji şîr, penêr çêdikin û difiroşin. Karê me bi rastî jî pir giran e, lê em jê hez dikin. Debara me heywandarî ye. Lewma jî digel zehmetiya wê, em karê xwe didomînin."
Ji bêrîvanan Sabahat Yaprakê jî bal kişand ku ew bênavber kar û barê jiyana gund didomînin û wiha got, "Jiyana gundan wiha ye. Hinek 20 sal e, hinek jî 30 sal e heywandariyê dikin. Ez jî derdora 9 salan e vî karî dikim. Em neçar in, lewra dahateke me ye din tuneye. Em nexebitin, em nikarin debara xwe bikin. Nanpehtin, zarokxwedîkirin, karên nava malê û berpirsiyariyên din tev da li ser milê jinan e. Em hem di bin barê karê malê da ne û hem jî dema hewce dike, karê heywandariyê dikin. Şixulê me giran e lêbelê em bi keda xwe va li ser piyan dimînin."
